Genel

Kış Mevsimde Sıcacık Bir Hikayenin Teması “İstanbul”

Aslında bu yazımı yazmayı bir haftadır öteliyorum. Nedenini siz sormadan ve ya kafanızda soru işaretleri oluşmadan açıklayayım. Şimdi şöyle malum kış aylarındayız havalar soğuk ve genelde dışarda arkadaşlarınızla vakit geçirirken genelde sıcak bir ortam arar kafelere ve türevi yerlerde takılırız. Benim mevsimim genelde yaz ve yazı yazmak için doğayla baş başa olmayı severim ve telefonuma ya da karalama defterime not düşerim aklıma gelen şeyleri…

Malumunuz kış ve ben dışarda ilham kaynağım doğayla pek bütünleşemiyorum. Yine yer yer yalnız kaldığım oluyor sessiz kalmış oyun parklarında bir iki tur atabiliyorum anca… Karalamalarımı aklıma tutuyorum ve bu şekilde daha sonradan düzenleyerek sizlere aktarmayı düşünüyorum.

Bu yazımda size soğuk havalarda gezdiğim kafelerdeki birkaç hikayemden bahsedeceğim. Yaklaşık bir hafta önce arkadaşlarımdan Didem’in düzenlediği bir hafta sonu organizasyonu vardı. Organizasyon eski arkadaş temalı bir buluşma şenliğiydi… Çok uzun zamandır göremediğim arkadaşlarımı görme fırsatım oldu. Çok değerli arkadaşıma buradan da teşekkürlerimi belirtmek isterim. Canım arkadaşım çok seviliyorsun :*

Soğuk bir mevsim olmasına rağmen insanın içini ısıtan bir şehir olan bu koca İstanbul’un özelliklerini saymakla bitmez. Bu buluşmada bir özelliğini daha keşfettim. Aşkı hiç ekşitmiyor. Yıllar öncesinden kendi içimde yaşattığım, hoşlandığım bir çocuk vardı ismini vermeyi çok isterdim ama ne yazık ki halen daha utanıyorum. Her neyse o şenlikte o da gelmiş. 5 erkek arkadaş L şeklindeki koltukta oturuyorlar ve kafenin girişinin tam karşısında. Ben içeri girer girmez onu gördüm, sanki geldiğimi hissetmiş gibi içeri adımımı atar atmaz bana döndü ve gülümsedi. O an ayaklarım bir birine dolandı…

Yüzümdeki kızarmaları hissedebiliyordum ama dışarının soğukluğuna veriyordum kendimce. Yıllar geçmişti aradan burada olduğunu bilseydim daha hazırlıklı gelirdim diyordum kendi içimden. Yanımdaki arkadaşıma döndüm kısık bir sesle şunu söyledim: “ İstanbul’un havasında ne var kızım? Aşkı ölümsüz kılan bir atmosferi var sanki… zaman geçtikçe eskimiyor.. tıpkı bir şarap gibi daha da değerli kılıyor.” Tabi oda şaşırdı ne demek istediğime, yüzüme afallamış bir şekilde baktı bende ya neyse dedim kendi kendime konuşuyorum işte dedim..

Nitekim güzel bir gündü kış mevsiminde İstanbul’un bir kafesinde yazı yaşamak, cenneti görmek, unuttuğunu sandığın şeyi eskisinden daha net hatırlamak. Mutlaka sizlerin de vardır böyle özel hikayeleri sakın ama sakın atmayın bir kenara hele ki aşkın kenti İstanbul’daysanız ne zaman karşınıza çıkar bilemezsiniz…

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir